Κατ εμέ δεν υπάρχει πιο ευεργετική "ρουτίνα" από το να κρατάς ημερολόγιο.Προσωπικά το επιχείρησα επανειλημμένως-μέχρι και όνειρα που έβλεπα το βράδυ κατέγραφα σε περιόδους που το χα πάρει πολύ πατριωτικά -συνήθως καλοκαίρι..κατέληγα δε να γράφω στο τέλος παραμυθάκια υπερφυσικής φύσεως οπότε αυτομάτως έπαυε να είναι και ημερολόγιο..χαχα.Όπως καταλαβαίνεις κάθε απόπειρα κατέληγε άδοξα.Παρόλα αυτά αποτελεί μια πολύ καλή ασχολία καθώς σε αναγκάζει να ξαναζήσεις τις στιγμές και να βάλεις σε τάξη μέσα σου όσα φοβάσαι ή ενδόμυχα αγνοείς.Κάνεις το φόβο να σε φοβάται.Βλέπεις τι και που έκανες λάθος -όχι για να μετανοιώνεις-αλλά για να διορθώνεσαι.Ανοίγεις την ψυχή σου στο χαρτί και όταν ύστερα από καιρό ξαναδιαβάζεις τις σκέψεις σου κάτω από ένα εντελώς διαφορετικό πρίσμα ,μαθαίνεις τον εαυτό σου από την αρχή.Πιστεύω ότι καλό είναι να ανοίγουμε που και που τη μυστική βαλβίδα της καρδιάς και αν δεν μπορούμε σε άνθρωπο το χαρτί είναι μια καλή αρχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.